บทที่ 11 บทที่ 2 (5)
เสียงหัวเราะทุ้มนุ่มฟังเพราะ แต่กลับแห้งแล้งอย่างไรไม่รู้ในความรู้สึกของอันนา และบทสนทนาก็ยืดยาวเมื่อเซบาสเตียนและแคทเธอรีนตามมาทัน ทั้งสามคนเสียเวลากับโอดินราวสิบนาที นักข่าวเศรษฐกิจสาวจึงขอปลีกตัวอย่างสุภาพ เฮคเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม เขามีพีบีเกาะแขนอยู่อย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ และกำลังสนทนากับชายหญิงกลุ่มหนึ่ง
อันนาสูดลมหายใจเข้าลึก ความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม เธอก้าวเข้าไปหาพวกเขา
“มิสเตอร์...”
“เฮคคะ ไปเต้นรำกันเถอะได้เวลาแล้ว”
อันนาอ้าปากค้างเมื่อกำลังจะเดินเข้าไปถึงตัวเฮคเตอร์ แต่ดันถูกฉกไปต่อหน้าโดยเจ้าของงาน และในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเดินผ่านเธอไป พีบีก็ปรายตามองมายังนักข่าวสาว
“แมนนี่” คนพูดหน้าเชิดมองบอดีการ์ดหนุ่มด้วยหางตา “เฮคงดให้สัมภาษณ์สื่อ จัดการซะ”
ทว่า... มหาเศรษฐีหนุ่มที่กำลังจะก้าวจากไปกลับหยุด เมื่ออันนาซวนเซเข้าไปขวาง และร่างเล็กก็ถูกรับไว้... โดยเทคนิคต้องเป็นเฮคเตอร์ แต่ในความจริงคือบอดีการ์ดของเขา ตัวเป้าหมายของเธอทำเพียงแค่มองเฉยๆ
สายตาเขาเฉยชามาก และ... อันนาก็ชักป๊อดขึ้นมา!
“เอ่อ...” เธอทรงตัวขึ้นยืน เซบาสเตียนกับแคทเธอรีนเข้ามาประกบข้าง ทั้งหมดส่งยิ้มผูกมิตร
“ขออภัยค่ะมิสเตอร์เกลนนอน มิสฮาร์เกน”
พีบีกำลังจะขยับปากไล่ แต่ก็ไม่มีโอกาสได้พูด
“ดิฉัน อันนา กานดิศ จาก นิว นีเดอแลนด์ ทริบูนค่ะ มิสฮาร์เกน” เธอยื่นมือออกไปจับมือนุ่มนิ่มของไฮโซสาวเขย่าเบาๆแล้วปล่อย ก่อนหันมาหาเฮคเตอร์ “มิสเตอร์เกลนนอน เราอยากจะขอโอกาสสัมภาษณ์คุณ เพื่อเป็นเกียรติแก่หนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษของเรา”
พีบีชักสีหน้า ยิ่งหมั่นไส้กับยิ้มหวานๆ และการตีหน้ามึนไม่รับรู้ของนักข่าวสาวตรงหน้าเข้าไปใหญ่ เมื่อเฮคเตอร์ยื่นมือออกไปจับมือบอบบางของนักข่าวสาวและส่งยิ้มให้พร้อมค้อมศีรษะเล็กน้อย
“สวัสดีมิสกานดิศ”
มหาเศรษฐีหนุ่มหน้ายังนิ่ง แต่ในดวงตามีแววสนุกรำไร เมื่อเขาจำได้แล้วว่าเธอคือนักข่าวสาวที่เมื่อหลายวันก่อนวิ่งตามรถของเขา และรูปลักษณ์ของเธอที่เปลี่ยนไป ก็ทำให้เขานึกถึงนิทานเรื่องซินเดอเรลล่าขึ้นมาติดหมัด!
จริงๆ เขาก็แค่ความจำดีน่ะนะไม่ได้ชอบนิทานแต๋วแตกแบบเด็กๆนี่หรอก แค่ ‘เคย’ ฟัง และจำได้เท่านั้นเอง!
“นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน ผมว่าคุ้นกับชื่อสำนักพิมพ์นี้นะ”
เสียงทุ้มนุ่มของมหาเศรษฐีหนุ่มแห่งวงการการเงินจับใจอันนายิ่ง คำว่าคุ้นทำให้เธอใจชื้นจึงยิ้มหวานสุดชีวิต หัวใจหญิงสาวเต้นระรัวแต่ยังต้องเก็บอาการ ทั้งตอนนี้อยากกรี๊ดจริงๆให้ตาย
เฮคเตอร์ พี. เกลนนอน ในระยะไม่ถึงเมตร และคนอาไร้! หล่อตั้งแต่หน้าตายันเสียงเลย!
“เดี๋ยวน้ำลายยืดอัน” แคทเธอรีนก้มกระซิบที่ข้างหู อันนาปรายตามองเพื่อนรอยยิ้มที่ค้างบนใบหน้าเย็นเยียบ แต่เพื่อนสนิทยิ้มรับหน้าเป็น เซบาสเตียนตีหน้านิ่งทั้งที่อยากถอนใจเต็มแก่ ใครจะรู้... สเป็คอันนาจะสูงขนาดนี้!
“กวนใจคุณหลายครั้งแล้วใช่ไหมล่ะเฮค งั้นแมนนี่ รีบไล่พวกเขาไป”
อันนาคันปากอยากจวกแม่ไฮโซตรงหน้า แต่ยังต้องปั้นหน้ายิ้ม เพราะเป้าหมายของเธอยังมองตรงมา และบอดีการ์ดของเขาก็ยังไม่ได้ทำตามคำสั่งของพีบี เฮคเตอร์กุมมือน้อยที่เขย่าเบาๆนั้นไว้ เขายกมือของเธอขึ้นมาก่อนแตะริมฝีปากลงไปแผ่วเบา โดยที่สายตาของเราสองยังสานสบ
และอันนาก็ตกลงไปในหลุมกับดักของนัยน์ตาคมพราวระยับนั่น
มันเป็นชั่วระยะเวลาสั้นๆ ทว่าเสมือนดังเวลาในโลกได้หยุดนิ่ง อันนาหน้าร้อนแก้มร้อน นี่คือความขัดเขิน หาใช่จริตที่ปรุงแต่งขึ้นมาไม่ และแม้อยากหลบตาเขาแต่กลับทำไม่ได้ เฮคเตอร์พึงพอใจนัก กับปฏิกิริยาของนักข่าวสาวตรงหน้า สายตาอย่างคนชื่นชอบศิลปะ พินิจแล้วและเห็นว่าอันนานั้นช่างน่าสนใจจริงๆ
นอกจากเธอจะเป็นศิลปะที่งามทางตา
เธอก็ยังเป็นศิลป์ทางกลิ่นที่เยี่ยมยอดอีกด้วยต่างหาก!
กลิ่นหอมอ่อนๆราวกับดอกไม้แรกแย้มนั้น แปลกไปจากน้ำหอมของผู้หญิงทุกคนที่เฮคเตอร์เคยได้สัมผัส มันปลุกสัญชาตญาณของผู้ล่าในตัวเขาขึ้นมา
นักข่าวคนนี้ดูแตกต่างไปจากผู้หญิงอื่นๆที่เขาเคยพบ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม แต่เขา... รู้สึกได้
เธอไม่สูงมากไปและไม่เตี้ยจนเกินไป จากสายตาของเพลย์บอยหนุ่มให้คะแนนเรือนร่างภายใต้ชุดเดรสนี่เก้าคะแนน ความเพอร์เฟ็กต์ของร่างอรชรราวนางฟ้าขอเขาหักไว้หนึ่งคะแนน... เพราะยังไม่ได้พิสูจน์ด้วยตัวเอง!
ความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวขึ้นพอๆกับความท้าทาย เมื่อเห็นสายตาของผู้ชายที่มากับเธอ ซึ่งรวมไปถึงสายตาของผู้คนในงานและโอดินด้วย อีกทั้งเขาก็รู้ทันกับแผนตื้นๆนี้ของนักข่าวสาว รู้ว่าทุกอย่างนี้เธอจงใจทำเพื่อให้เขาสนใจเธอ
เพื่ออะไรน่ะหรือ ก็ง่ายๆ เพื่อให้เขายอมให้สัมภาษณ์เธอน่ะสิ!
และแม้เขาจะพอใจในตัวเธอ แต่... ความสวยอย่างเดียวแค่นี้ เปลี่ยนความตั้งใจเขาไม่ได้หรอก อีกอย่างเขาอยากรู้หากเธอถูกปฏิเสธ อันนาจะทำอย่างไรต่อไป
ขอเขาดูความพยายามและความมุ่งมั่นของเธอหน่อยแล้วกัน!
แล้วพองฝันของอันนาก็แตกโพละ เฮคเตอร์ปล่อยมือเธอก่อนปฏิเสธเสียงดังฟังชัด
“ผมไม่สะดวกที่จะให้สัมภาษณ์ในระยะนี้นะมิสกานดิศ แต่... อาจจะลองคิดดูอีกที ขอตัวก่อน” รอยยิ้มพิฆาตแสนอบอุ่นถูกส่งมาให้ อันนาเหวอไปเหมือนถูกฟาดด้วยไม้หน้าสาม ในขณะที่พีบียิ้มเยาะ
